Je kind vergeet de maaltafels steeds? Zo blijven ze wel plakken
Door Steven Snyers, maker van Pet Rocket ·

Je kind kent de tafel van 7. Een week later is ze weer weg.
Herken je dat? Je oefent samen. Het lukt. En een paar dagen later weet je kind het niet meer.
Je vraagt: "Hoeveel is 7 × 8?" Je kind zegt: "42?"
Dat is normaal. Je kind is niet lui. En jij doet niets fout. Hieronder lees je waarom het gebeurt, en wat wel helpt.
Vanavond al proberen? Vraag vijf losse sommen, niet de hele tafel. Wacht tot je kind zelf het antwoord zoekt. Fout? Zeg rustig het goede antwoord. Vraag dezelfde som morgen opnieuw.
Waarom vergeet mijn kind de maaltafels zo snel?
Vergeten is heel gewoon. Dat weten we al meer dan 140 jaar. Een Duitse wetenschapper testte het toen op zichzelf. Hij leerde lijstjes uit zijn hoofd en keek hoe snel hij ze vergat. Na één dag was het meeste al weg. Daarna ging het vergeten trager.
In 2015 deden wetenschappers van de Universiteit van Amsterdam die proef opnieuw. Ze vonden bijna precies hetzelfde.
Voor de tafels betekent dat: wat je kind vandaag kent, zit er nog niet vast. Zonder herhalen zakt het weg. En dat gaat het snelst in de eerste dagen.
Uitrekenen of meteen weten: wat is het verschil?
Sommige kinderen rekenen 7 × 8 uit. Ze denken: 5 × 8 is 40. Nog 2 × 8 erbij is 16. Samen 56.
Dat is knap. Je kind snapt hoe maal werkt. Maar het duurt lang, en het kost veel denkwerk. Weet je kind meteen "56", dan blijft er ruimte over in het hoofd. Bijvoorbeeld voor een moeilijkere som of een vraagstuk.
Wetenschappers van Stanford, een universiteit in Amerika, keken met hersenscans hoe kinderen van 7 tot 9 jaar eenvoudige sommen maken. Eerst tellen en rekenen ze. Na een tijd halen ze het antwoord gewoon uit hun geheugen. Die stap duurt lang. Dat lukt niet in één avond.
Daarom lijkt je kind de tafel op zondag te kennen. Dan helpt de volgorde nog: 1 × 7, 2 × 7, 3 × 7... Op vrijdag is die volgorde er niet. En dan blijkt dat het antwoord nog niet vastzit.
Waarom zijn de tafels van 6, 7 en 8 zo moeilijk?
Veel kinderen vinden de tafels van 6, 7 en 8 het moeilijkst. Sommige kinderen ook de tafel van 9. Zelfs volwassenen doen langer over 7 × 8 dan over 2 × 3.
Een deel van de uitleg komt uit België. Onderzoekers van de UCLouvain in Louvain-la-Neuve zagen dat tafelsommen in het hoofd door elkaar lopen. Kijk maar:
- 6 × 8 = 48
- 7 × 8 = 56
- 6 × 9 = 54
Dezelfde cijfers. Uitkomsten die op elkaar lijken. Je kind zoekt 56, maar 54 springt naar voren. Bij sommige kinderen gebeurt dat vaker dan bij andere. Zij hebben het extra moeilijk met de tafels.
Hoe sterk dat werkt, zagen onderzoekers van de universiteit van Tel Aviv in Israël. Een vrouw die de tafels heel slecht kende, leerde elke week vier sommen. Leken die vier op elkaar, dan lukte het niet. Waren ze heel verschillend, dan leerde ze ze snel. Twee maanden later kende ze ze nog.
Zegt je kind "42" bij 7 × 8? Dan is dat vaak geen domme fout. 42 is 6 × 7. Er zat gewoon een buursom in de weg.
En de deeltafels? Bij 56 : 7 moet je kind denken: welke som van 7 geeft 56? Kent je kind 7 × 8 nog niet goed, dan wordt delen gokken. Een deeltafel is maar zo sterk als de maaltafel.
Wil je gericht oefenen? Bij de tafel van 7 vind je alle sommen en een trucje. Voor delen is er deeltafels oefenen.
Wat wij zien in Pet Rocket
Tussen 28 oktober en 5 november 2026 speelden 53 kinderen samen 143 rondes in Pet Rocket. Ze maakten 1.565 sommen. Deze maalsommen gingen het vaakst fout (7 × 8 en 8 × 7 tellen samen):
| Som | Fout |
|---|---|
| 8 × 8 | 5 van de 12 keer |
| 6 × 7 | 9 van de 25 keer |
| 6 × 8 | 8 van de 22 keer |
| 7 × 8 | 11 van de 32 keer |
Ter vergelijking: 7 × 10 ging 15 keer goed, zonder één fout.
Kijk ook naar de foute antwoorden. Bij 7 × 8 typten kinderen het vaakst 28 of 42. Dat zijn 4 × 7 en 6 × 7, sommen uit dezelfde tafel. Bij 6 × 7 was 36 het vaakste foute antwoord: dat is 6 × 6. Precies wat de onderzoekers in Louvain-la-Neuve beschrijven: een buursom springt naar voren.
Het zijn nog maar de eerste cijfers, van een kleine groep kinderen. Maar ze tonen wat je thuis ook ziet.
Goed nieuws: het zijn er minder dan je denkt
De tafels van 1 tot 10 lijken 100 sommen. Maar de tafels van 1, 2, 5 en 10 kennen de meeste kinderen snel. En 3 × 7 is hetzelfde als 7 × 3. Wie dat weet, heeft de helft minder werk. Dan blijven er maar 21 sommen over. Daarvan zijn er maar een paar echt lastig.
Helpt het om de tafels op te zeggen?
"Eén maal zeven is zeven, twee maal zeven is veertien..." Zo leerden de meeste ouders de tafels. Na tien keer opzeggen gaat het vlot. Het voelt goed.
Maar wat je kind dan vooral onthoudt, is de volgorde. Vraag je 8 × 7 zonder de rij ervoor? Dan weet je kind het vaak niet.
Onderzoekers van de Open Universiteit testten dit in vier Nederlandse klassen. De kinderen zaten in groep 4, in Vlaanderen is dat het tweede leerjaar. Bij de tafel van 3 zei de helft van de klassen de tafel hardop op. De andere helft oefende met kaartjes: voorop de som, achterop het antwoord. Eerst zelf denken, dan omdraaien. Bij de tafel van 4 wisselden ze om. Zo deed elk kind allebei, telkens drie keer vijf minuten.
Met de kaartjes kenden de kinderen daarna duidelijk meer sommen. Een week later nog altijd.
Het gekke is: opzeggen voelt beter. Zelf zoeken voelt moeilijker. Toch blijft het beter plakken. Ook volwassenen denken vaak dat de makkelijke manier beter werkt. We kiezen wat makkelijk voelt, niet wat het beste werkt.
Hoe oefen je zodat de tafels blijven plakken?
Wetenschappers bekeken onlangs 53 studies in echte klassen, met meer dan 7.000 leerlingen. Hun besluit: deze manieren van oefenen helpen, ook in een gewone klas.
1. Laat je kind zelf zoeken
Vraag 7 × 8 en wacht. Zeg het antwoord niet voor. Laat de rij niet opzeggen. Juist dat zoeken maakt het geheugen sterker, ook als het even duurt. Weet je kind het niet? Zeg dan meteen het goede antwoord.
2. Liever vaak en kort dan zelden en lang
Een paar minuten op veel verschillende dagen werkt beter dan alles in één keer. Dat is een van de bekendste dingen uit onderzoek over leren. Elke keer dat je kind een som opnieuw moet opdiepen, zit die wat steviger.
3. Eerst per tafel, daarna door elkaar
Een nieuwe tafel leer je eerst in de rij. Leg ook uit hoe ze werkt: 7 × 8 is 7 × 10 min 7 × 2. Kent je kind de tafel een beetje? Meng dan de sommen. Bijvoorbeeld 7 × 8, dan 6 × 9, dan 8 × 4. Zo zie je of je kind de som echt kent, en niet alleen de plek in de rij.
Een handig trucje per tafel vind je bij tafels leren met trucjes.
4. Oefen wat moeilijk is
Twintig keer 2 × 5 voelt fijn. Maar je kind leert er niets meer van. Oefen vooral de vijf of zes sommen die vaak fout gaan. Laat een foute som na een paar andere sommen terugkomen. Dan zit het goede antwoord nog vers in het hoofd.
Wat werkt niet?
Te lang oefenen. Hoe langer je doorgaat, hoe moeilijker je kind zich concentreert. En hoe sneller er ruzie komt. Stop als het nog goed gaat.
Stress. Kinderen kunnen al heel jong bang worden voor rekenen. Onderzoekers van de Universiteit van Chicago zagen het al in het eerste en tweede leerjaar. Opvallend: vooral bij kinderen met een sterk geheugen ging angst samen met slechtere punten. Waarschijnlijk neemt de angst ruimte in hun hoofd in. Een rustige sfeer is dus belangrijk.
Te snel op tijd oefenen. Snel kunnen antwoorden is belangrijk. Maar eerst moet het antwoord juist zijn. Pas daarna komt snelheid.
Tafels oefenen thuis: een plan van een paar minuten
- Kies een vast moment. Bijvoorbeeld na het eten. Liever vijf keer per week twee minuten dan één keer twintig.
- Begin makkelijk. Een paar sommen die je kind al kent.
- Dan de moeilijke. De sommen die vorige keer fout gingen. Wacht tot je kind zelf zoekt.
- Fout? Even terug. Zeg het goede antwoord. Vraag de som wat later nog eens.
- Maal én delen. Na 7 × 8 = 56 vraag je ook 56 : 7.
- Schrijf op wat fout gaat. Een lijstje op de koelkast is genoeg. Dan weet je waar je morgen begint.
Eerlijk is eerlijk: dit is veel werk. Je moet het elke dag volhouden en onthouden welke sommen moeilijk zijn. En je moet geduldig blijven. Daar loopt het bij veel gezinnen na een week mis.
Waar Pet Rocket helpt
Ik maakte Pet Rocket voor mijn jongste zoon. Hij had het moeilijk met de tafels. Het is een gratis spel. Je kind oefent er zelf de maal- en deeltafels mee. Ik heb er zoveel mogelijk van de tips hierboven in gestoken.
Waarom ik het spel maakte, lees je in ons verhaal.
Je kind kiest een huisdier en vliegt met een raket naar de Maan. Elke goede som brengt het dichterbij. Een spel duurt twee minuten. Kort genoeg voor elke dag. Je kind typt elk antwoord zelf in. Er is geen rij om op te steunen. Je kind kiest maal, deel of allebei door elkaar. Wil je kind de moeilijkste oefenen? Dan kiest het de tafels van 6 tot 8. Voor elke tafel die je kind kent, krijgt het een planeet.
Je hebt geen account nodig. Er is geen reclame. De naam van je kind blijft op je eigen toestel.
Blijven de tafels toch niet plakken? Dan is er de Tafelcoach in de Maanpas. De Tafelcoach onthoudt welke sommen fout gaan. Die sommen komen vaker terug. Een foute som komt al na een paar vragen terug. Sommen die je kind al kent, komen af en toe nog eens langs. Zo zakken ze niet weg. Jij ziet als ouder welke sommen nog moeilijk zijn. De Maanpas is nog niet te koop. Zet je op de wachtlijst als je erbij wilt zijn.
Laat de tafels blijven plakken
Veelgestelde vragen
Is het normaal dat mijn kind de maaltafels steeds vergeet?
Ja. Vergeten hoort bij leren. Een tafel blijft pas plakken als je kind ze op verschillende dagen opnieuw zelf moet opzoeken.
Hoe lang moet mijn kind per dag oefenen?
Een paar minuten is genoeg. Als het maar bijna elke dag gebeurt.
Waarom zijn de tafels van 6, 7 en 8 zo moeilijk?
Het zijn grote sommen. En de uitkomsten lijken op elkaar: 48, 54, 56. Daardoor halen kinderen ze door elkaar.
Mijn kind rekent de tafels nog uit. Is dat erg?
Nee. Dat is een normale stap. Het toont dat je kind snapt hoe het werkt. Later moet het antwoord wel meteen komen.
Waarom zijn deeltafels nog moeilijker?
Bij delen moet je kind de maalsom omdraaien. Kent het de maalsom niet goed, dan lukt delen ook niet. Oefen ze daarom samen.
Helpt opzeggen?
Om een tafel te leren kennen, ja. Om ze te onthouden, werkt zelf zoeken beter.
Wanneer moet ik me zorgen maken?
Moeite met de tafels is heel normaal. Veel kinderen hebben er maanden voor nodig. Lukt het na lang oefenen nog steeds niet? Of is ook ander rekenwerk erg moeilijk? Praat dan met de juf of meester. In Vlaanderen kan ook het CLB helpen, in Nederland de intern begeleider op school.
Bronnen
- Cepeda e.a. (2006). Distributed practice in verbal recall tasks. Psychological Bulletin, 132(3), 354–380. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- De Visscher & Noël (2014). Arithmetic facts storage deficit: the hypersensitivity-to-interference in memory hypothesis. Developmental Science, 17(3). doi.org
- Dotan & Friedmann (2019). Reducing interference improves the memorization of multiplication facts in case of hypersensitivity to interference. Journal of Numerical Cognition, 5(3). jnc.psychopen.eu
- Kornell & Bjork (2008). Learning concepts and categories: Is spacing the "enemy of induction"? Psychological Science, 19(6), 585–592.
- Murray, Horner & Göbel (2025). A meta-analytic review of the effectiveness of spacing and retrieval practice for mathematics learning. Educational Psychology Review, 37, 75. doi.org
- Murre & Dros (2015). Replication and analysis of Ebbinghaus’ forgetting curve. PLOS ONE, 10(7), e0120644. doi.org
- Noël & De Visscher (2014). The detrimental effect of interference in multiplication facts storing. Journal of Experimental Psychology: General. doi.org
- Ophuis-Cox, Catrysse & Camp (2023). The effect of retrieval practice on fluently retrieving multiplication facts in an authentic elementary school setting. Applied Cognitive Psychology, 37(6), 1463–1469. doi.org
- Qin e.a. (2014). Hippocampal-neocortical functional reorganization underlies children’s cognitive development. Nature Neuroscience, 17(9), 1263–1269. pmc.ncbi.nlm.nih.gov
- Ramirez e.a. (2013). Math anxiety, working memory, and math achievement in early elementary school. Journal of Cognition and Development, 14(2), 187–202. news.uchicago.edu
- Ruitenburg e.a. (2026). A meta-analysis of the effectiveness and boundary conditions of retrieval practice, distributed practice, and interleaved practice in authentic school classrooms. Educational Psychology Review, 38. doi.org
Ken je ouders die hiermee worstelen? Stuur ze dit artikel.